Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Actie bij Waschbaer :

Gratis verzending tm 16 okt 2017 bij besteding vanaf EUR 30,- :

gebruik voordeelnummer code 3C1 834


Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

..

Kruidenblog Kruidenblog


Brandnetel in de keuken

Brandnetel in de keuken

(vervolg op Brandnetel/Urtica dioica)

Brandnetel is een veelzijdige groente/kruid voor in de keuken en kan op verschillende manieren bereid worden. Het kan het hele jaar door geoogst worden als je de juiste delen gebruikt, geoogst op geschikte locaties. Alleen strenge vorst doet de brandnetel verdwijnen.
Kleine jonge brandnetels hebben zachte scheuten die net boven de grond afgebroken kunnen worden en in zijn geheel gebruikt kunnen worden. Als ze groter zijn dan is het beter alleen de top te gebruiken. Begin zomer worden de planten harder, de bloei begint en ze vormen al gauw zaad. Deze exemplaren zijn eigenlijk niet eetbaar. Maar vaak wordt er in de zomer gemaaid en daar ontspringen binnen een paar weken weer nieuwe jonge plantjes en die kunnen gewoon weer gebruikt worden als vroege lenteplantjes.
Probeer altijd bij grotere brandnetels in de schaduw of halfschaduw te oogsten, waar de grond vochtig is. Deze brandnetels hebben grotere, zachtere en sappiger, lichtgroene bladen en hebben een milde smaak. En niet onbelangrijk...je hebt vanwege de grotere bladeren veel sneller voldoende geoogst. Brandnetels in de volle zon op droge grond hebben kleinere bladeren, zijn veel vezeliger, een paarse gloed en smaken bitter.
Anders dan jonge scheuten is het niet raadzaam brandnetel na de lente of de vroege zomer te oogsten. En oogst ze voordat ze bloeien.
Om de planten bij de oogst te behouden is het het beste om de top eraf te knijpen en vervolgens enkele blaadjes naar beneden toe. Zo kan de stengel overleven.

Oh ja, hoewel er helden zijn die precies weten hoe je een brandnetel vast moet pakken zonder last te krijgen van jeukende bultjes, is mijn devies: vergeet je tuinhandschoenen niet mee te nemen als je brandnetel gaat oogsten :-). En draag keukenhandschoenen bij het nog rauw verwerken in de keuken.

Brandnetels zijn een bron van proteïne, vitamine C, ijzer, vitamine B, pro vitamine A, calcium, fosfor, magnesium etc.

Recepten:

Salade:
Ingrediënten; 100 g gedroogde abrikozen, 500 g jonge groene brandneteltopjes.
Week abrikozen een nacht in lauwwarm water en snij ze de volgende dag in smalle reepjes. Was de brandneteltopjes zorgvuldig en laat ze een half uur in lauw water staan om de 'brand' kwijt te raken. Sla ze daarna zorgvuldig droog, snij de blaadjes, die net als spinazieblaadjes zijn opgerold, in fijne reepjes. Hussel brandnetelblad met de abrikozenreepjes en doe er voor het serveren slasaus of dressing bij.

Gesmoorde brandnetelspruiten:
De nog jonge spruiten 10 minuten koken in water, laten uitlekken, fijnhakken en smoren in wat boter met een kleingesneden uitje. Melk toevoegen. Iets laten inkoken en kruiden met zout, peper, nootmuskaat en een klein beetje suiker.

Zevenblad en brandnetels:
Ongeveer 2 delen (jong) zevenblad en 1 deel brandnetels grondig wassen. Groenten blancheren, uit laten lekken en kleinsnijden.  1 of 2 koppen water en een fijn gesneden ui aan de kook brengen. De gehakte groenten en wat vet erbij doen en 20 minuten zacht laten koken. Zout naar smaak toevoegen en binden met wat maizena.

Gebakken brandnetelbladeren voor op de soep:
Grote, maar nog jonge bladeren op een hakblok leggen, licht plat slaan, beide zijden met zout bestrooien en het sap eruit laten lopen. Omelet beslag maken, bladeren hierin dopen en goudgeel bakken of frituren.
Je kunt ook fijngehakte bladeren door een omeletbeslagje roeren en hiervan omelet-reepjes op een soep leggen.

Brandnetelkroketten:
Bladeren tot een dikke brij koken en een deegachtige massa ervan kneden met eieren, melk, gewelde havervlokken of meel. Kruiden naar smaak. De gevormde rolletjes bakken.

Brandnetelnoedels:
1 theelepel boter mengen met broodkruim en per persoon een half ei rekenen. Fijngehakte rauwe brandnetelbladeren met zout, bonekruid en basilcium door boter en kruim kneden en kleine balletjes vormen. Gaar koken in zout water of in de soep.

Brandnetelsoep:
Beetje olijfolie in de pan verwarmen. Voeg 1 grote fijngesneden ui en 1 uitgeperst teentje knoflook toe. Dan 2 handenvol gesneden brandneteltoppen, 2 aardappelen in stukjes gesneden en een liter groentenbouillon erbij. 20 minuten laten koken tot de aardappels gaar zijn. Soep fijn pureren, peper en zout toevoegen. Serveren met flinke dot room erdoor.

Geen zin om aan de slag te gaan met brandnetels in je keuken en je wil het toch eten? Koop dan eens een Friese brandnetelkaas!

Eet smakelijk!

 

Bekeken: 7367 |

Brandnetel

Brandnetel

Urtica dioica

De naam van de brandnetel 'Urtica'is afgeleid van het latijnse woord 'urere' (branden). Net als in het Nederlands beschrijft de naam het branden op de huid dat zich voordoet als bij aanraking het onschadelijke gif (vooral mierenzuur) wordt afgegeven. Brandnetel komt in de gehele wereld voor. Planten hebben mannelijke en vrouwelijke bloemen, dit wordt gesuggereerd door de naam 'dioica' wat 'twee huizen' betekent.
Voor het invoeren van katoen was de brandnetel de belangrijkste vezelplant in Europa.
Waarschijnlijk is dit ook het verband met het woord 'net' en 'netel'. De brandnetel is een van de oudste spinplanten. Van de stengels vervaardigde men neteldoek.

Er zijn nog veel oude sages die vertellen over het verwerken van brandnetel naar kleding. Een boze voogd wilde niet dat zijn pupil trouwde. Om haar tegen te houden wees hij naar de brandnetels langs de weg en vertelde haar dat ze pas mocht trouwen als ze een bruidsjurk van dit onkruid gesponnen en geweven had. 's Nachts onderwezen engelen in haar droom haar de kunst van de vezelwinning, het spinnen, bleken en weven. Het meisje ging de volgende dag meteen aan het werk en op de dag dat de jurk klaar was, stierf de voogd.
In een sprookje van Andersen moest een prinses, die niet mocht praten, van brandnetels elf hemden maken om haar broers te verlossen die omgetoverd waren in zwanen.

Bij de oude Germanen werd de brandnetel opgedragen aan Donar, "donarnetel"en was het symbool voor de bliksem. Bij naderend onweer gooide men brandnetels op het vuur om blikseminslag te voorkomen. In de Middeleeuwen moesten bossen brandnetels op de bierbrouwketels voorkomen dat het bier bij onweer zuur zou worden. Uit het zaad van de brandnetel werd een drank gebrouwen om de liefde 'brandende' te houden.

In de Middeleeuwen werd de brandnetel in de urine van een zieke gelegd om de prognose te stellen: bleef de brandnetel 24 uur groen, dan was dat een teken van spoedige genezing, verschrompelde de netel dan was er geen hoop voor de zieke. Wijdverbreid was het slaan op de rug met brandnetels dat urenlang een warm gevoel geeft en het zou helpen tegen ischias of spit.

De brandnetel wordt ongeveer 50-200 cm hoog en heeft een winterharde wortelstok. De bladeren zijn langwerpig en langs de randen grofgetand. De hele plant is bedekt met brandharen, met uitzondering van jonge blaadjes en loten tussen maart en mei. De bloeitijd is van mei tot juli. De brandnetel is vooral te vinden in de buurt van menselijke bewoning in tuinen, langs hekken, greppels, op vuilstorten en op braakland.

 

Medicinaal worden verse en gedroogde bladeren gebruikt, maar ook de gedroogde wortel.
Brandnetel bevat o.a veel ijzer en vitamine C, is licht urinedrijvend en is een anti-histaminicum (anti-allergie) en is versterkend en bloedstelpend. Dit laatste kan bijvoorbeeld helpen bij zware menstratiebloedingen.
Brandnetelblad kan inwendig ingezet worden als 'bloedvormend' middel bij blaas-en urinewegproblemen, artritis. spierreuma en diabetes.
Bij anemie door ijzertekort is brandnetel zeer voedzaam en herstellend.
Doorspoeltherapie met brandnetelthee helpt bij gruis in de urine.
Vanwege de bloedzuiverende werking is brandnetel als lotion, thee of sap goed te gebruiken bij netelroos, aardbeienallergie, bij insectenbeten (en brandneteljeuk!) en bij stressgerelateerde eczeem.
Uitwendig is het ook een prima middel voor huidverzorging.
Brandnetelwortel wordt ingezet bij oedeem, reuma, jicht en prostaatklachten (naar de dokter!).

Wetenschappelijk aangetoond is de werking van het blad bij reumatische klachten en urineweginfecties, maar ook van de wortel bij prostaataandoeningen.
De inhoudsstoffen van de bladeren remmen de vorming van ontstekingsstoffen. In dierproeven bleek het extract pijnstillend en urinedrijvend.
Enkele componenten van de brandnetelwortel remmen enzymen binnen de prostaat. Bij muizen voorkwam het extract abnormale groei van de prostaat. Bovendien zorgen de wortels ervoor dat de hoeveelheid en de stroom urine toenemen.

Op psychisch niveau kan brandnetel(thee) het opkomen voor zichzelf stimuleren. Doordat men wat 'prikkelbaarder' is, krijgt de assertiviteit meer ruimte.

Je kan het hele jaar door de toppen van de plant gebruiken, zolang deze er ongeschonden en fris uitzien. 
Gebruik nooit een bloeiende plant, die bevat zoveel netelgif dat het lichaam er allergisch op kan reageren.
Let op bij het oogsten van brandnetel erop dat de grond niet vervuild is of op een hondenuitlaatroute ligt. Brandnetel gedijt namelijk prima op dit soort grond.
De wortel is bijzonder smal en klein, deze zelf verwerken is een gigantische en vervelende klus. Hiervoor zijn kant en klare preparaten aan te bevelen. (zie bijsluiter voor dosering).

Thee: schenk 150 ml kokend water over 4 theelepels kleingesneden blad, 10 min trekken, 2-3 koppen per dag.

Ligbad: Giet 1 liter water op een handvol brandnetels en breng het water aan de kook. Laat paar minuten zachtjes pruttelen. 15 minuten laten trekken, zeven en toevoegen bij het badwater of je ermee wassen.


Opgepast:
Bereidingen uit brandnetelblad- of wortel kunnen maagdarmklachten veroorzaken of een allergische huiduitslag geven.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met medicatie/behandeling.

Zeer binnenkort een blogje over: Brandnetel in de keuken.

 

Bekeken: 9402 |

Hondsdraf

Hondsdraf

Glechoma hederacea

De hondsdraf is een oude Germaanse geneesplant. De naam van de plant is waarschijnlijk een vervorming van het Middennederlandse 'gonderave', waarbij 'gond' afgeleid is van het Oudengelse 'gund'dat etter of zweer betekent. 'Rave' komt van het Middennederlandse woord 'reve' dat rank betekent. Het eerste deel geeft dus al aan dat de plant gebruikt werd als geneesmiddel tegen zweren.
De latijnse naam is afgeleid van het Grieks: 'glechom' betekent tijm of munt en verwijst naar de familie van de plant (lipbloemigen) 'hederacea' duidt op de vorm van de bladeren die op klimop (hedera helix) lijken.
Het is een kruipende, geurende plant die op de knopen wortelt. De blaadjes zijn niervormig met een gekartelde rand. Hoe zonniger de standplaats, des te kleiner zijn de bladeren. De plant bloeit van maart tot juni met paars-blauwe bloemen. Het hoogtepunt van de bloei valt in Nederland rond april. Hondsdraf is in West-Europa heel algemeen en kan in allerlei soorten begroeiingen voorkomen. De plant is een goede bodembedekker, die ook 's winters groen blijft. In het voorjaar is de kleur van de plant min of meer paars door de lage temperaturen en in de zomer groen. De bladeren worden roodpaars als hij in het volle zonlicht staat. Hij is vooral te vinden in schaduwrijke bossen, grasland, hagen en bermen.

In onze contreien was de hondsdraf in vroeger tijden, naast een geneeskruid, ook een belangrijk magisch kruid. Het was en is ook een belangrijke lentebode. Op sommige plaatsen was het bijvoorbeeld gebruikelijk om koeien die in de lente voor het eerst weer naar buiten gingen, eerst nog in de stal te melken, waarbij door een krans van hondsdraf om de uier gemolken werd. Met een afkooksel van de hondsdraf werden de melkemmers gewassen. Deze handelingen zouden de koeien beschermen tegen hekserij en diefstal van de melk door geesten in de wei. In de nacht van Beltane (30 april/1 mei) werd haver met zout en hondsdraf gemengd en aan de koeien gegeven ter bescherming. Ook bij broedende ganzen werd hondsdraf in het nest gelegd om er voor te zorgen dat de ganzekuikens gezond zouden zijn.
De blauwe bloemen van de hondsdraf waren gewijd aan Donar en zouden daarom beschermen tegen onweer. Men geloofde daarnaast dat hondsdraf in de soep op Witte Donderdag het hele jaar tegen ziekte zou beschermen.
Behalve als beschermer werd hondsdraf ook gebruikt als voorspellend kruid. Het op het hoofd dragen van een hondsdrafkrans gemaakt in de Beltane nacht zou de volgende morgen de drager laten zien wie heksen zijn. Een krans om een gele kaars, gebrand op dinsdag, onthult wie negatieve magie tegen je gebruikt.

Als geneeskrachtig kruid kent de hondsdraf ook een lange geschiedenis. Dioscerides noemt het al in de 1e eeuw na Chr. om zwakke ruggen en ooginfecties te behandelen. Galenus beveelt het een eeuw later aan bij oogkwalen. Hildegard von Bingen schreef in de Middeleeuwen dat hondsdraf bij problemen met longen en huid konden helpen. Kruidenboeken in de zestiende eeuw vermelden de plant bij behandeling van letsel en zelfs voor het bestrijden van geestesziekten. Door de eeuwen heen is het ook meermaals gebruikt tegen scheurbuik vanwege het vitamine C gehalte.

Hondsdraf heeft een hoog gehalte aan mineralen en looistoffen. Daarom verstevigt het de slijmvliezen bij verkoudheid en hoest, maar helpt ook bij diarree, chronische blaasontsteking en aambeien. Het stimuleert ook de stofwisseling en is werkzaam bij een zwak spijsverteringskanaal, gebrekkige vorming van rode bloedlichaampjes, bij astma. Het kan helpen bij hoofpijn en migraine. Een bad met hondsdraf wordt aanbevolen bij ischias, jicht, zenuwpijn en kiespijn.
Bij huiduitslag door stress kan een kompres met het verse blad verlichten.
Preventief tegen hooikoorts kan men hondsdraftinctuur nemen. (Eind februari, begin maart starten met 3 keer tien druppels daags).
Het werkt ook tegen de jeuk die je krijgt van brandnetels. Omdat hondsdraf van dezelfde omstandigheden houdt als de brandnetel, groeit dit plantje meestal wel in de buurt.  Een paar blaadjes kneuzen en zacht over de geirriteerde huid wrijven
Op psychisch niveau helpt hondsdraf bij mensen en vooral kinderen die zichzelf wegcijferen, op de achtergrond blijven, weinig ruimte willen nemen en niet makkelijk doorzetten, snel verkouden zijn en vaak infecties hebben.

In de keuken kan hondsdraf ook prima gebruikt worden voor iedereen die wel van bitter houdt. Overigens is hondsdraf met roodpaarse blaadjes die in de volle zon gestaan heeft vaak te bitter om nog eetbaar te zijn. Hondsdraf was in de bierbrouwerij de voorloper van de hop. Het was een smaakmaker en maakte het bier helder. De sterke kruidige bittere smaak doet het ook prima in rauwkost, salades, kruidensoepen, groenteschotels en aardappelgerechten

Recept hondsdrafkwark:
Een heerlijk en gezond smeersel voor op de boterham is kwark gemengd met goed gewassen en fijngehakte hondsdraf, peterselie, ui, kappertjes, boter en zout. Als je de smaak te sterk af is dan kun je de bladeren eerst blancheren of enkele minuten in heet water laten trekken.

Recept omslag bij huidproblemen/huiduitslag door stress:
10 gram hondsdraf met halve liter water koken, zeven en doek er in drenken, deze op de huid leggen.

Opgepast:
Niet te veel in een keer gebruiken van het kruid
Het kruid kan giftig zijn voor paarden.

 

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling/medicatie.
Bekeken: 6348 |

Kleine Veldkers

Kleine Veldkers

Cardamine Hirsuta

Eindelijk...het eerste echte voorjaarsplantje is onder de sneeuw uit! Kleine veldkers is een vergeten groente, die mensen in vroeger tijden hun vitaminen in de winter en in het vroege voorjaar gaf. Omdat kleine veldkers de hele winter groen is, was het een van de weinige wintergroenten. De geschikste tijd om het te plukken is in januari en februari.  
Kleine veldkers komt vrij algemeen voor op kalkachtig, zanderige grond. Daar waar hij voorkomt ervaren de mensen het als irritant onkruid. Vooral omdat hij enorm kan woekeren en zelfs tussen de stenen groeit.
Voor degenen die weten dat het een voorjaarsalade een heerlijke nootachtige pepersmaak geeft, kunnen er niet genoeg verschijnen. Het heeft wat weg van de tuinkers, zoals die vaak in de supermarkt verkocht wordt. Hij is vooral lekker in salades, op kaas en op een toastje.
Persoonlijk vind ik het fijngesneden door aardappelpuree ook erg lekker.

Het lekkerst is hij dus nú in februari, begin maart, vóór de bloei in maart-juni (kleine witte vierbladige bloempjes). Het is een 7-30 centimeter hoge, éénjarige plant met meestal groene blaadjes. Ze kunnen ook paars zijn.  De stengel groeit vrij recht omhoog. De plant is grotendeels kaal. De plant heeft een wortelrozet van geveerde bladeren, evenals twee tot vier stengelbladeren. De doosvruchten (hauwen) staan rechtomhoog op een lange steel. Als de hauw rijp is springt deze open waarbij de twee kleppen van beneden naar boven snel oprollen, waardoor de zaden weggeschoten worden. Kleine veldkers valt onder de kruisbloemigen, of koolsoorten (Brassicae) en is o.a. familie van de pinksterbloem, de hondsdraf, het viooltje, mosterd en het herderstasje. 

Let even op waar je het plantje plukt. Vermijd hondenuitlaatroutes en vervuilde grond. Je vindt kleine veldkers in tuinen, plantsoenen, duinen, rotsachtige plaatsen, akkers, langs heggen, tussen bestrating, sterk verweerde muren, bermen en dijken.

Thuis de plantjes even wassen en smullen maar!

Bekeken: 4441 |

Zuurkoolschotel met ananas, gehakt en kaas

Zuurkoolschotel met ananas, gehakt en kaas

Voor vier personen
Nodig:
1,5 kilo aardappelen
beetje melk
boter
peper
nootmuskaat
gehakt (half om half, of vegetarisch: quorngehakt, tival geruld, sojagehakt, of fijngehakte seitan.)
zakje gekruide zuurkool
blik ananastukjes
oude geraspte kaas

Bereiding:
Aardappels schillen, schoonmaken en in kleine stukken snijden. Samen met zuurkool in een flinke pan met water opzetten. Twintig minuten zachtjes laten koken tot aardappels gaar zijn.
Ondertussen ovenschaal met boter invetten. Ananasstukjes afgieten. Gehakt in pan met boter, rullen en peper en nootmuskaat toevoegen. Lichtbruin en gaar bakken.
Als de aardappels gaar zijn, afgieten. Aardappels en zuurkool stampen met wat melk/boter.
Helft van de aardappelzuurkoolstamp in de ovenschotel doen, dan laagje gehakt, dan laagje ananasstukjes, dan rest van de aardappelzuurkoolstamp. Bovenlaag glad afsmeren en bestrooien met geraspte oude kaas.

Schaal in voorverwarmde oven zetten op 260 graden. Als de kaas mooi lichtbruin is, is de schotel klaar.
Eet smakelijk!

Bekeken: 5169 |

Eucalyptus

Eucalyptus
(etherische olie)

Eucalyptus globulus

Eucalyptus is een essentiële (etherische) olie die verkregen is via stoomdestillatie van vers blad en jonge twijgen van de 'blue gum' eucalyptus. Er zijn meer dan 500 eucalyptussoorten, die inheems zijn in Australie en Tasmanië.  Daar nemen ze meer dan driekwart van de vegetatie voor hun rekening. De wortels slaan water op en ze zijn een bron voor "noodwater" in de Australische "outback".  
Als je de bladeren van de eucalyptus tegen elkaar wrijft, komt de doordringende geur van de kamferachtige eucalyptus olie vrij. Het ruikt kruidig en koelend. Er zijn weinig diersoorten die eucalyptus kunnen eten op enkele buideldieren na, zoals de koala die uitsluitend eucalyptus eet.

Tegenwoordig produceren vooral Spanje, Portugal en China eucalyptusolie.
Eucalyptus is één van de snelst groeiende en hoogste bomen ter wereld. Ze kunnen wel zeventig meter worden. Het hout wordt onder andere gebruikt voor de papierindustrie en als brandhout.
De eucalyptus heeft een lichtgrijze bast en ovale zilverblauwe jonge bladen. Het zijn de takjes die je vaak in winterboeketten bij ons ziet. Bij oudere bomen veranderen de bladeren in een langwerpige vorm. De olie in de boom is bijzonder brandbaar en is vaak oorzaak van bosbranden bij temperaturen boven de dertig graden. Omdat de zaden van de eucalyptusboom een brand kunnen overleven, komen de bomen altijd terug.

Om 1 liter eucalyptusolie te produceren is ongeveer 60 kilo blad nodig. De kleur van de olie is kleurloos tot lichtgeel bij veroudering. De geur is scherp en kamferachtig.
De parfumindustrie gebruikt eucalyptus vooral in schoonmaakmiddelen en goedkopere parfums.

De oorspronkelijke bewoners van Australië gebruikten de eucalyptus al als geneeskrachtige kruidenremedie. Eucalyptusolie is sterk slijmafvoerend en maakt het slijm waterig en lost het daardoor op. Verder is het vooral antiseptisch op longen en urinewegen, antibacterieel, antiviraal, schimmeldodend en algemeen stimulerend. Eucalyptus is ook insectenwerend

Via verdamping is eucalyptusolie goed in te zetten bij luchtwegklachten, bij slijmvliesontstekingen (catarre),  chronische bronchitis, verkoudheden, voorhoofdholteontstekingen en griep. Een fijne combinatie is met pepermunt en den. Eucalyptus kan ook ondersteunend werken bij medicatie van een arts bij longontsteking. 
Door stomen worden rode bloedlichaampjes geactiveerd, zodat de longen meer zuurstof kunnen opnemen en de zuurstofvoorziening naar het lichaam verbetert. Eucalyptus verheldert de geest en verbetert de concentratie.

In de aromalamp: enkele druppels naar voorkeur en grootte van de ruimte
De geur is vaak te sterk voor kinderen (alleen boven de vier jaar). Hij is goed te mengen met lavendel, lemongrass en citrusoliën om dit te verhelpen.
Stoombadje: max. 5 druppels, begin met 1 druppel.
Op de huid: max. 10 % bij volwassenen en lokaal gebruik. Inwrijven (verdund met zalf) op borst en rug helpt bij verstopte en ontstoken luchtwegen. 
Bad: max. 10 druppels in vol bad. Eucalyptus in bad helpt ook bij candida infecties, spierpijn en verminderde weerstand.

Opgepast:
Eucalyptus is in lage dosering en bij uitwendig gebruik veilig. Gebruik echter geen eucalyptus bij baby's en kinderen onder de vier jaar omdat het prikkelen van de slijmvliezen bij hen kan leiden tot verstikkingsverschijnselen. De olie buiten bereik van kinderen bewaren.
Niet op de beschadigde of gevoelige huid aanbrengen.
Neem altijd een merk dat de zuiverheid van de olie garandeert. Onzuivere olie kan leiden tot sterke hoestreflexen bij inademing.

Een te hoge dosering bij inwendige toepassing van eucalyptus kan leiden tot ernstige vergiftiging. Gebruik eucalyptus niet inwendig zonder deskundige begeleiding.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling/medicatie.
Bekeken: 6944 |

Ginseng

Ginseng

Panax ginseng
Eleutherococcus senticosus

Ginseng is een beroemd versterkend kruid uit het Verre Oosten, waar het zeer veel gebruikt wordt. Het woord 'ginseng' betekent 'manwortel'. Waarschijnlijk omdat de wortel wat op het menselijk uiterlijk lijkt, maar mogelijk ook vanwege het voor mannen libidoversterkende vermogen van de wortel. De naam 'Panax' is afgeleid van het Griekse 'panacea'- de wonderdoende godin, dochter van Asclepius. Het woord 'panacee' wordt ook nu nog gebruikt voor middelen waarvan verwacht wordt dat ze overal voor zullen helpen.

Ginseng is moeilijk te telen en groeit heel langzaam. Het is daarom een zeer kostbare wortel die in oude tijden slechts gebruikt werd door koningen en keizers. Hollandse zeevaarders namen de wortel in 1610 mee naar Europa. Omdat ginseng zo duur is, is er ook een alternatief met vrijwel dezelfde eigenschappen: siberische ginseng (eleutherococcus senticosus).

Zoals gezegd wordt medicinaal alleen de wortel van de ginseng gebruikt. Voor de verwerking wordt deze voor het drogen met zwaveldioxide gebleekt (witte ginseng) of ter conservering behandeld met waterdamp (rode ginseng). De inhoudsstoffen en werking zijn voor beide soorten hetzelfde.

Wetenschappelijk wordt ginseng geadviseerd om aan te sterken bij vermoeidheid of zwakte en bij verminderd prestatie-of concentratievermogen. Ginseng werkt door een ingewikkeld mengsel van triterpenen en ginsenosiden weerstandsvehogend en werkt daarom tegen ziekteverwekkers, maar ook tegen diverse stressfactoren.
Steeds terugkerende claims dat ginseng sportprestaties positief beïnvloed zijn wetenschappelijk (nog) niet aangetoond.
In de volksgeneeskunde wordt ginseng ook gebruikt bij gebrek aan eetlust, koude ledematen, verkoudheid en griep, vermageren, paniekerig gevoel, impotentie, onvruchtbaarheid, lage bloeddruk, ouderdomszwakte, zenuwpijn, slapeloosheid, verminderd geheugen of leerprestaties en jetlag

Recept Ginsengwijn:
Meng 25g ginsengpoeder, 4 gedroogde abrikozen, 8 gepelde amandelen, (evt.) 4 kardemomschillen en 1 liter rode of witte wijn. Laat het twee weken staan en zeef het. Drink dagelijks 1/4 kopje.

Recept Thee (alleen geschikt bij Panax Ginseng)
150 ml kokend water over 1 tl wortelpoeder, 5-10 minuten trekken. Dagelijks 3 koppen gedurende 3-4 weken. Niet langer dan 3 maanden.

Ginseng is vaak als kant-en-klaar kruidenmiddel verkrijgbaar. Volg de dosering op de verpakking op.

Opgepast:
Niet innemen tijdens zwangerschap/borstvoeding. Kan angst en prikkelbaarheid verhogen.
Niet gebruiken bij hoge bloeddruk. Niet gebruiken bij nierproblemen. Geen grote hoeveelheden in combinatie met stimulerende middelen nemen. Geen ginseng gebruiken vlak voor een operatie.
Niet gebruiken zonder deskundig advies bij diabetes of gebruik van bloedverdunners.
Niet langdurig gebruiken zonder deskundig advies. Niet voor kinderen, behalve onder deskundige begeleiding.
Ginseng kan de bloedsuikerspiegel verlagen. Er zijn vrouwen die spanningsgevoel in de borsten melden. Bij overdosering kan zich slapeloosheid, hoge bloeddruk en oedeemvorming voordoen.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling/medicatie.

Bekeken: 4060 |

Valentijnsspecial: Liefdeskruiden


Valentijnsspecial: Liefdeskruiden

Veel eeuwenoude kruidenremedies zijn inmiddels door de wetenschap gerechtvaardigd. Dit geldt (nog) niet voor een eigenschap van vele kruiden die onze voorouders goed kenden: namelijk het voorspellen, aantrekken en het behouden van een liefdespartner en het weer laten opvlammen van de passie in liefdesrelaties. Sinds de oudste tijden hebben mensen kruiden gebruikt als orakel om te voorspellen wanneer de levenspartner komt, wie het is en om zekerheid te krijgen omtrent het karakter van een toekomstige echtgenoot. Ook in het zichzelf aantrekkelijker maken voor een beoogde partner of het vaststellen van de datum van de bruiloft hadden kruiden een belangrijke rol.

Men dronk een liefdesdrank, droeg een amulet met liefdesgelukkruiden, men raakte (stiekem) de beoogde partner met een plant aan of sloeg zelfs de partner of het vee met een tak van een liefdesboom (berk, hazelaar, wilg) of liefdeskruid (rozemarijn, jeneverbes=beschermd, bijvoet, salie of lavas)  om de vruchtbaarheid te bevorderen. In de namen van enkele soorten herkennen we zelfs een oervorm van viagra: manskrachtwortel (lavas) standelkruid(=gevlekte orchis: beschermd) of ijzerhard (verbena). En wat dacht je van de naam naloopkruid (heggenrank), waarvan plakjes wortel gedragen werden in de schoenen van een verlangend meisje. De aarde waarop een gewenste man had gelopen werd gebruikt om goudsbloem in te planten waardoor zijn liefde voor de plantster zou groeien. Een goudsbloemwortel in een violet zijden doekje gedragen op het lichaam door de man, maakte hem voor alle vrouwen aantrekkelijk. 
Vlasbloemen samenbinden met negen van gestolen vlas gesponnen draden verzekerde de maker bemind te worden. Margrieten, sintjanskruid of een laurierblad onder het kussen of lijnzaad voor het slapen gaan op een heilige nacht, over het hoofd gestrooid met enkele toepasselijke spreuken, gaven een meisje een droom over haar toekomstige echtgenoot. Als ze valeriaan in haar mond deed en de partner van haar keuze kuste, zou zij zijn genegenheid verwerven. De man moet hiervoor een klein beetje salie onder de tong dragen. IJzerhard met gouden mes gesneden en gedragen in een amulet om de hals maakte een ieder geliefd.

Klinkt dit allemaal als maar gekkigheid van vroeger? Ook nu gebruiken we nog wel liefdesplanten. Een oude gewoonte om zekerheid te krijgen over de liefde van een beoogde partner kennen de meeste mensen wel: het plukken van bloemblaadjes....hij houdt wel van me, hij houdt niet van me, hij houdt wel van me...etc. Hedentendage kennen we ook nog steeds een belangrijk zeldzaam kruid kracht toe: het klavertje vier.
Vroeger werd klavertje vier gebruikt als 'naloopkruid'. Een vrouw moest proberen het klavertje vier stiekem in de schoen van de gewenste man te stoppen. Hij zou dan een niet te stuiten drang krijgen om haar te volgen. Wel moest ze dan binnen vier dagen zijn liefde voor zich zien te winnen. Minder kieskeurige vrouwen konden volstaan met een klavertje vier boven de deur te hangen. De eerste man die binnenkomt is de toekomstige echtgenoot.
Nog steeds bekend is ook de eeuwenoude traditie om rond Kerstmis/Yule maretak (beschermd) op te hangen om eronder elkaar het beste toe te wensen, maar ook om recht te hebben op een kus als men 'toevallig' er samen onder staat.
En ik zal het maar niet hebben over de kracht die we tegenwoordig toekennen aan de rode roos in de liefde...de enkele roos ter verovering, de flinke bos ter overtuiging en de rozenblaadjes in bad en bed ter verhoging van de romantiek.

Hieronder een lijstje met wat kruidenmogelijkheden voor de romantische mens anno 2010:

Om een partner aan te trekken zou je een klein zakje van linnen kunnen maken met daarin wat gedroogde liefdeskruiden als lavendel, karwijzaad, mirte, rozeblaadjes, viooltjes en kardemom en deze om je hals of in je zak kunnen dragen. Je kunt het ook onder je kussen leggen.

Je kunt ook gedroogde lavendel, rozeblaadjes, heemstwortel, rozemarijn, appelbloesem branden op een stukje houtskool in een wierookbrander, terwijl je je liefdeswensen met de opstijgende rook laat meegaan. Een andere mogelijkheid is ze tot poeder stampen en je liefdeswensen uitspreken terwijl je ze met de wind laat mee blazen.

Voor meer passie in je relatie kun je gember of spaanse peper in het eten gebruiken.  Kardemomzaad of koriander over het eten helpt ook. Het gezamelijk eten van één appel, het delen en elkaar voeren van aardbeien of druiven kan ook helpen. Kaneel is ook een afrodisiacum. Heeft een van de partners wat meer moed nodig dan kan tijm helpen.

Een liefdesdrank: 3 theelepels kaneel, 3 theelepels gember, 1 opengesneden vanillestokje, 2 kopjes rodewijn en 2 theelepels citroensap. Drie dagen laten trekken. Dan op een laag pitje zachtjes warm laten worden en onmiddellijk met z'n tweetjes drinken.

Lustopwekkende etherische oliën voor in (gezamenlijk) bad (10 druppels), in de aromalamp(4-6 druppels) of als massageolie (10 druppels op 50 ml):
Gebruik een combinatie naar smaak of enkelvoudig van: patchouli, lavendel (niet teveel, kan dan slaapverwekkend zijn), ceder, roos, jasmijn, sandelhout of ylang ylang.

Opgelet:
Ik aanvaard op geen enkele wijze verantwoordelijkheid voor behaalde resultaten. Wees voorzichtig met wat je wenst...je zou het zo maar eens kunnen krijgen.

Veel succes en liefdesgeluk !

Bekeken: 3445 |

Klei-Leem

Klei (leem):


geneeskrachtige aarde

Klei is één van de vele grondsoorten van onze aarde en het geneeskrachtig gebruik ervan is duizenden jaren oud. De mens leerde deze medicinale werking kennen via de dieren, die klei eten als ze problemen hebben met de spijsvertering en zich door de modder rollen bij huidverwondingen.
Uiteraard is klei aarde en daarmee een oerelement, zoals vuur, water en lucht dat ook zijn. Aarde symboliseert de moeder, leven, respect, vriendelijkheid en eerbied, materie en veiligheid, maar ook rust, bestendigheid en wortels: gegrond zijn.

In het oude China, Egypte, Griekenland en ook in Rome werd al gebruik gemaakt van de zuiverende en absorberende eigenschappen van klei. Ook de Australische aboriginals en de oorspronkelijke bewoners van Amerika werkten al eeuwen met de geneeskrachtige eigenschappen van klei. In het oude India en Afrika vonden tevens genezingen met klei plaats.

Ook in Europa werd en wordt klei gebruikt: tijdens de wereldoorlogen kregen soldaten kleiwater te drinken tegen besmettelijke darmziekten. Dr. Kneipp heeft in Europa het gebruik van klei geherintroduceerd door bijvoorbeeld het "kleihemd", waarbij men een lang hemd aandoet dat gedompeld is in kleimodder. Vervolgens wordt men afgedekt met droge doeken en een wollen deken. Dit stimuleert de doorbloeding en verwijderd afval uit het lichaam. Ook in Davos werkte men bij longziekten met kleipakkingen op de borst.
De meest gebruikte geneeskrachtige klei in Europa komt vanwege de uitstekende kwaliteit uit Frankrijk.
De klei wordt op zestig meter diepte gedolven en vervolgens door zon en wind gedroogd. Klei die minder diep ligt is te vervuild om medicinaal te gebruiken. Door het drogingsproces vormen zich nog meer mineralen. Klei bevat grotendeels kiezelzuur (40%) en daarnaast in organische vorm: magnesium, zwavel, chloor, fosfor, mangaan, calcium, ijzer, kalium, aluminium, natrium, zink en veel zuurstof en water. De vele enzymen in de klei zorgen ervoor dat het lichaam de mineralen goed kan opnemen. Klei is een levende stof die zowel stoffen op kan nemen, als af kan geven. Klei kan vuil, pus, vocht en zelfs negatieve (radio-actieve) straling opnemen. Ook pijn kan ermee worden uitgetrokken. Vreemde stoffen worden afgevoerd en onschadelijk gemaakt. De klei doodt geen bacteriën maar neutraliseert de werking van schadelijke micro-organismen. Bacteriën kunnen zich tijdens een kleibehandeling niet meer vermenigvuldigen. Gifstoffen bevatten positief geladen ionen die door negatieve ionen in de klei worden aangetrokken. Op dit laatste principe berust dan ook de werking van klei.
Klei stimuleert doorbloeding en vorming van rode bloedlichaampjes, de regeneratie van de huid, werkt ontvettend en verhoogt de weerstand door het kiezelzuur. Kleipakkingen verzachten ontstekingen door reuma of letsel en roodheid en zwellingen nemen af.

Er is klei in diverse kleuren: rood of roze, dat extra veel ijzer bevat (stimuleert extra de aanmaak rode bloedlichaampjes), geel dat meer zwavel bevat (zeer krachtig reinigend), witte klei die mineraalarmer (mildere toepassingen) en groene die algemeen inzetbaar is. Koop alleen klei die geneeskrachtig bedoeld is, dus van hoge kwaliteit, zeker bij inwendig gebruik, verkrijgbaar bij de betere drogist en natuurvoedingswinkel. Rode klei niet inwendig gebruiken.
Voor uitwendig gebruik is er ook kant-en-klare kleipasta. 

Recepten:
Gezichtsmasker:
2 eetlepels kleipoeder, mengen met bronwater. Uurtje laten staan, water afgieten. Kleipapje vermengen met 1 druppel lavendelolie, op het gezicht aanbrengen en twintig min. laten zitten. Afspoelen met lauw water.
Insectenbeet:
Beet of steek inwrijven met pure lavendelolie of teatree olie. Daarna een kleipasta kompres een kwartier laten inwerken en een paar keer herhalen met vers kompres. (Kompressen nooit opnieuw gebruiken).
Vermageren/reinigen:
Volle eetlepel groene kleipoeder op een glas bronwater, drie kwartier voor een maaltijd.  Vijf keer per dag, drie weken lang. Laatste glas van de dag voor het slapengaan. Steeds vast een glas kleiwater klaarmaken voor de volgende inname, afdekken en voor gebruik even omroeren. (zie waarschuwing onderaan blog)
Diarree:
2 eetlepels groene kleipoeder op een glas bronwater, drie tot vijf keer daags, drie kwartier voor de maaltijd. Doorgaan tot ontlasting weer normaal is. Tot drie weken nagebruiken maar dan wel minderen naar twee maal daags. Uiteraard arts waarschuwen als diarree niet overgaat.
Tuintip:
Als bij het snoeien de takken gaan druppen kun je als pleister er wat kleipoeder opdoen. Bij heftig "bloeden" dit meerdere keren herhalen.

Opgepast:
Klei/Leem is zeer krachtig.
Klei kan de werking van reguliere synthetische medicijnen verminderen! Inname van kleiwater kan verstopping veroorzaken en eventueel ook belangrijke voedingsstoffen onttrekken. Geen kleikompressen gebruiken op de buik indien er een spiraaltje gebruikt wordt. Niet op de hartstreek als iemand pacemaker heeft. Geldt ook voor andere inwendige protheses(pinnen/plaatjes e.d.).  Dit geldt niet voor gebitsvullingen. 
Bij hoge bloeddruk niet meer dan twee koffielepels per week gebruiken. Nooit langer dan 3 weken achter elkaar leem innemen of leemwaterdrinken.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling/medicatie
Bekeken: 8221 |

Populier

Populier


Populus species

Op het noordelijk halfrond zijn 35 populiersoorten bekend, in Midden Europa zijn daarvan alleen de zwarte populier, de zilverpopulier en de ratelpopulier inheems. Populieren zijn altijd al populair geweest vanwege hun hout. De snelgroeiende bomen kunnen tot 40 m hoog worden. De maximale leeftijd van de populier ligt op ongeveer tweehonderd jaar. Voor een goede groei hebben de bomen veel licht nodig.  Vroeger plantte men bij geboorte van een dochter een populier die zij dan bij haar huwelijk als bruidsschat meekreeg. Het hout was o.a. goed voor klompen. Het is ook nog steeds een houtsoort waar bijvoorbeeld lucifers van gemaakt wordt. De donsachtige zaadomhulsels werden vroeger in de herfst verzameld om kussens en dekbedden mee te vullen. Mensen kunnen voor deze pluizen allergisch zijn.
De oorspronkelijke bewoners van Noord Amerika gebruikten de verse binnenbast als noodrantsoen en om verbanden mee aan te leggen. Met de schors werd leer gelooid of deze werd gebruikt om een gele kleurstof te maken.

Magisch wordt de populier gezien als boom van de herfstequinox en van ouderdom. Het is een sprekende, fluisterende en trillende boom. Hercules bond populiertakken om het hoofd om zijn overwinning op de kwaadaardige reus Cacus te vieren. In het Christendom is de populier het hout waarmee het kruis van Christus gemaakt is en de blaadjes trillen daarom nog steeds. Plato zag de populier als een hulpmiddel voor het voorspellen, waarbij de boom stond voor het verlies van hoop. In het antieke Ierland was de meetstok van de lijkenkistmaker van populierhout en herinnerde de mensen er aan dat de dood niet het einde is. Populier wordt geassocieerd met hoop, hergeboorte, voorspellen, beschermen, doorzettingsvermogen, taal-en spreekkundigheid en hulpmiddel voor astrale projectie.

Dioscurides (40-90 n.C.) beschreef al de medicinale toepassing van populierenschors tegen moeilijkheden bij het plassen en die van het sap tegen oorpijn. De Engelse arts Nicholas Culpeper (1616-1654) prees de ontstekingsremmende en wondgenezende werking van een zalf van de zwarte populier.

Met name de bladknoppen (febr.-mrt.) hebben geneeskrachtige eigenschappen.
Ze werken vochtafdrijvend, zweetdrijven, pijnstillend, koortswerend en ontsmettend. Populierknoppen zijn goed in te zetten bij doorliggen, diverse huidproblemen en als trekzalf bij steenpuisten.
Wetenschappelijk is aangetoond dat deze helpen bij oppervlakkige verwondingen, uitwendige aambeien, winterhanden- of voeten en zonnebrand. Populierknoppen bevatten salicylaten en werken daardoor ontstekingsremmend, antibacterieel en stimuleren wondgenezing.

Recept kompres of badtoevoeging:
roer 3 theelepels knoppen door 300 ml koud water, even laten koken, zeven en gebruik voor bad of afgekoeld voor een kompres.

Recept thee (bij blaasontsteking):
1 theelepel gedroogde knoppen per kop kokend water, 20 minuten laten trekken. Zeven. Max. 3 kopjes per dag. Niet voor het slapengaan nemen als je niet vaak naar de wc wilt gedurende de nacht.

Een kleine tip voor wie populier(blad)knoppen in het wild wil verzamelen: wacht tot het flink gewaaid heeft, dan heeft de populier meestal wat takken op de grond liggen waar je dan met gemak knoppen van kan plukken.

Er is ook een Bach Bloesemremedie van Ratelpopulier/Aspen. Deze is bedoeld voor mensen die plotseling worden overrompeld door angst en bezorgdheid zonder speciale aanleiding of reden. Aspen stimuleert het innerlijke gevoel van vertrouwen, veiligheid en onbevreesdheid. De vrees maakt plaats voor een verlangen naar avontuur en nieuwe ervaringen, ongeacht de moeilijkheden en gevaren. Het geeft moed om het onbekende onder ogen te zien.  

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling/medicatie.
Bekeken: 3845 |
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Gratis verzending bij aanmelding voor de nieuwsbrief Waschbaer
Meld je nu aan voor de nieuwsbrief van Waschbaer en ontvang jouw volgende bestelling zonder verzendkosten! Bespaar 5,95 EUR!
Ontvangen per e-mail!
Minimale bestelwaarde 30,00 EUR!

Tot 70% korting naar artikelen van de categorie "Mooi & Gezond"!
Waschbaer : Tot 70% korting naar artikelen van de categorie "Mooi & Gezond"!

SNP Natuurreizen

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Vermelding i.v.m. cookiewetgeving websites:

 

Om er voor te zorgen dat alle functionaliteiten van deze website naar behoren werken, gebruikt deze website cookies.
Deze cookies bevatten geen persoonlijke informatie en zijn niet gevaarlijk.
Daarnaast kunnen cookies gebruikt worden om bezoekers te analyseren, teneinde u en andere bezoekers een nog betere website-ervaring te geven.
Indien u verder gaat, gaat u akkoord met het gebruik van cookies.

Op deze informatieve website hebben we enkele advertenties geplaatst van onder andere Waschbaer, dit is om een klein gedeelte van de kosten voor het in de lucht houden van deze kruidenwebsite te kunnen betalen. De advertenties zijn met zorg door ons gekozen en deze bedrijven dragen wij een warm hart toe.
Mocht je op een later moment besluiten om iets te gaan bestellen bij een van deze bedrijven, ga dan alstublieft  via de advertentie op onze pagina, dan krijgen wij een kleine vergoeding hiervoor.  Hartelijk dank, namens Ella van de Kruidenkorf.