Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Actie bij Waschbaer :

Gratis verzending tm 16 okt 2017 bij besteding vanaf EUR 30,- :

gebruik voordeelnummer code 3C1 834


Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

..

Kruidenblog Kruidenblog


Etherische oliën (2)

Etherische oliën (2)

(vervolg deel 1)

Aromatherapie wordt steeds populairder. Etherische oliën worden beter begrepen door het publiek, maar ook in medische kringen. Zelfs de commerciële inzet van etherische oliën, bijvoorbeeld om koopgedrag in winkelcentra te stimuleren, is heel gewoon geworden.
Het gebruik van etherische oliën in gangbare bad- en lichaamsverzorgings-
producten is niet bijzonder meer.
Uiteraard is de kwaliteit van de essentiele olie ook hier bepalend voor het resultaat. Net als goede en slechte wijnen, zijn er goede en slechte etherische oliën, afhankelijk van de omstandigheden waarin de plant is opgegroeid, de wijze van verzamelen, het winnen en opslaan van de olie. Het is dus van belang op de kwaliteit te letten bij aanschaf.

De eigenschappen van verschillende etherische oliën kunnen de volgende effecten geven:
antiseptisch, antibacterieel, ontstekingsremmend, koortswerend, schimmelwerend, weefselherstellend, ontgiftend, insectenwerend, doorbloedingsbevorderend, huidverwarmend, lymfestimulerend, slijmoplossend en uitscheidend, krampstillend, stimulerend voor spijsvertering, galstroombevorderend, leverondersteunend, maagsap stimulerend, baarmoeder opwekkend en regulerend, zweetdrijvend, pijnstillend, zenuwstelsel ondersteunend.

Er zijn vier manieren waarop etherische oliën door het lichaam worden opgenomen:
-via de huid
-via de neus
-inname
-via de slijmvliezen
Opname via de huid gebeurt meestal door het opbrengen van een verdunning van de etherische olie in een plantaardig vette olie (drager) of neutrale basiscrème. Dit mengsel wordt dan toegepast als huidcrème of massageolie. Vaak is binnen korte tijd in het bloed aantoonbaar dat de werkzame stoffen zijn opgenomen.
Toepassingen voor opname via de huid zijn massage met een plantaardig vette olie, opbrengen van crèmes, lotions, zalven en gels, het opbrengen van onverdunde etherische olie (mogelijk bij slechts enkele soorten, bv. teatree, echte lavendel, sandelhout en helicryse ), baden of kompressen.
Opname via de neus gebeurt meestal door inhalatie of verdamping.
Toepassingen voor directe opname via de neus zijn enkele druppels op een zakdoekje of tissue of door te stomen. Indirecte inhalatie kan door een tissue met enkele druppels op een verwarming te leggen, of wat druppels in een aromalampje te doen. Een aromalampje is een houder waarbij een glazen of aardewerk schaaltje met water en wat druppels etherische olie verhit worden door meestal een waxinelichtje. Een theelichtje met een schaaltje erboven op kan ook prima dienst doen. Veiliger zijn elektrische geurverspreiders, omdat er geen open vuur is. Er zijn ook poreuze geursteentjes waar men essentiële olie op kan druppelen. Deze zijn zeer geschikt voor kleine ruimtes (bijv. toilet) en voor kasten.
Je kunt ook enkele druppeltjes in het water van het verdampingsbakje aan de radiator doen.
Een andere mogelijkheid is het gebruik als kamerspray door wat druppeltjes aan het water in een plantensproeier toe te voegen en in de lucht te sprayen.

Het direct inwendig gebruiken (innemen) van etherische oliën is alleen aan te raden met deskundige begeleiding van een aromatherapeut of arts. (zie deel 1)
Opname via de slijmvliezen kan door mondspoelingen, anaal of vaginaal gebruik. Ook hierbij is deskundige begeleiding raadzaam.

Hoewel elke etherische olie een eigen beste dosering kent, zijn er toch enkele vuistregels hiervoor. (Bij gebruik voor jonge kinderen en baby's raadpleeg een deskundige aromatherapeut of een goed naslagwerk over aromatherapie).
Eén druppel etherische olie op 1 theelepel (ca. 5 ml) oplossing komt overeen met een concentratie van 1 %

Massageolie: Verdun de etherische olie met een koudgeperste neutrale plantaardige olie. (zoals zonnebloemolie, amandelolie, sesamolie). Gebruik 15-20 druppels etherische olie in 50  ml. dragerolie. 1% voor het gezicht, 2-3 % voor het lichaam.
Bad: Etherische oliën lossen niet op in water, maar vormen een dun laagje of druppels aan het oppervlak. De hitte van het water bevrijdt hun damp en helpt opname door de huid. Voor nog betere opname in het water is het raadzaam de druppels etherische olie te vermengen met neutrale badschuim, shampoo of leem. Doe 10 druppels in een vol ligbad.
Stoominhalatie: Inhalatie is niet geschikt voor mensen met astma of ademhalingsmoeilijkheden en niet voor kinderen en zuigelingen.
Voeg 1-4 druppels olie aan een kom kokend water toe, buig over de kom en bedek het hoofd met een handdoek, inhaleer een paar minuten diep.
Crèmes, lotions, zalven en gels: 10-15 druppels per 50 ml. 1% voor het gezicht, 2-3 % voor het lichaam
Douchegel, badschuim, shampoo, badolie, voetenbad: 1-2 %
Warme en koude kompressen:
Voeg 4-5 druppels etherische olie toe aan een kom warm of koud water. Dompel een schone gevouwen katoenen doek (theedoek) in het water, wring hem uit en leg op de betreffende plek. Voor een warm kompres afdekken met warme handdoek en herhalen al het afkoelt.
Luchtverfrisser, muggenspray: 1 %
Aromalamp: 4-6 druppels afhankelijk van de grootte en luchtdoorstroming van de ruimte.

Tot zover wat algemene informatie over etherische oliën. Er zullen regelmatig blogjes onder deze rubriek verschijnen met informatie over specifieke etherische oliën en recepten met etherische oliën.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling/medicatie.

 

Bekeken: 3163 |

Etherische oliën (1)

Etherische oliën (1)

Etherische (Grieks: 'aither'=hemellucht)  oliën bevatten in geconcentreerde vorm de levenskracht van planten. Etherische oliën zijn vluchtige, olieachtige stoffen die in de klieren van geurige planten zitten. Het woord olie is niet helemaal terecht, ze hebben namelijk een heel andere dichtheid dan gewone plantenoliën door hun vluchtige kwaliteiten.
Etherische oliën kunnen uit verschillende delen van een plant worden gewonnen, bijvoorbeeld de bloesem, de vrucht, het zaad, de bladeren, de schil, of het hout (van stam, takken of wortels). Soms bevatten verschillende delen van een plant verschillende etherische oliën.
Sommige soorten etherische olie zijn vrij duur. Dit komt omdat er soms veel planten voor nodig zijn om een kleine hoeveelheid olie te produceren.

Etherische olie wordt op verschillende manieren gewonnen. De meeste etherische olie wordt gewonnen door middel van stoomdestillatie. Hierbij worden de te gebruiken plantendelen gestoomd om de celwanden te breken die de essence bevatten. De vrijgekomen essence gaat in combinatie met de stoom door een koelresevoir, waar de stoom in een vloeistof condenseert en de etherisch olie bovenop blijft drijven. De olie wordt afgeschept en gebotteld en de overgebleven vloeistof wordt soms gebruikt als bloemen of kruidenwater (hydrolaat). Een methode die bij citrusvruchten gebruikt wordt is de koude persing. Hierbij wordt de oliehoudende schil van de plant uitgeperst en wordt zo de olie gewonnen. Uit enkele, voornamelijk harsachtige stoffen, wordt de etherische olie gewonnen door droge destillatie. Hierbij wordt de vaste stof voorzichtig verwarmd, waarbij de etherische olie verdampt. Deze damp wordt vervolgens gecondenseerd. Andere methodes zijn: extractie (extract, absolue, concrète) en enfleurage (pommade). Deze twee methodes leveren eigenlijk geen echte etherische olie, maar vergelijkbare geconcentreerde producten.

Er is een grote hoeveelheid planten nodig voor het winnen van een kleine hoeveelheid etherische olie. Daarom worden deze waardevolle oliën spaarzaam toegepast. Voor 1 druppel rozenolie zijn ongeveer 30 verse bloemen nodig en voor een druppel jasmijn absolue 300 bloemen. Etherische oliën worden ook wel essentiële oliën genoemd omdat ze de essentie, de gebalde levenskracht bevatten van de hele plant.

Aromatherapie is het gebruik van deze pure etherische oliën uit natuurlijke organische bronnen zoals vruchten, wortels, hout, hars, peulen, bloemen, schillen, bladeren en zaden voor therapeutische doeleinden.
Bijna alle geurende planten bevatten etherische oliën die opgeslagen zijn in klieren. Etherische oliën verdampen in de lucht zonder resten achter te laten.
Het opnemen van de etherische oliën gebeurt via de neus of de huid. Ze kunnen via de huid de bloedbaan en het lymfsysteem bereiken. Binnen een uur kunnen de etherische oliën in het bloed worden aangetoond.

Let op !
Gebruik een etherische olie nooit inwendig zonder deskundig advies en begeleiding en overleg met je arts als je medicijnen slikt of als er al een behandeling/medicatie op de klacht plaatsvindt. Etherische oliën zijn bijzonder sterk en kunnen bij verkeerd gebruik zeer schadelijk zijn.
Vanwege de krachtige werking zijn er ook een aantal richtlijnen bij uitwendig gebruik.
Overleg ook met een aromatherapeut/arts bij:
-zwangerschap, huidirritaties, lichtgevoeligheid en allergieën
-bij baby's en kinderen onder de zes jaar
-bij epilepsie, hoge bloeddruk, astma of andere gezondheidsklachten.
Gebruik voor kinderen boven de zes jaar maximaal de helft van de doseringen voor volwassenen.
Breng etherische oliën in principe nooit onverdund op de huid aan (m.u.v. lavendel en teatree). En mensen die neigen tot allergieën doen er goed aan door eerst een minieme hoeveelheid van de verdunning aan de binnenkant van de elleboog te testen.

Aromatherapie is al heel oud. In het China van 2000 v.C. werden al balsems gemaakt met etherische oliën. Die werden later naar India, Egypte, Griekenland en Rome gestuurd.
In het graf van Toetanchamon zijn potjes met essentiele oliën gevonden waarvan bij sommige zelfs de geur nog aanwezig was. Cleopatra maakte bijvoorbeeld ook veel gebruik van de oliën waarschijnlijk om nog aantrekkelijker gevonden te worden.
De Egyptenaren balsemden hun doden met hars en etherische oliën en weerden insecten met in essentiële oliën gedrenkte papyrusbladen. De Egyptenaren brachten hun kennis over aan de Grieken en de Romeinen. Zij gebruikten de oliën in hun baden, besprenkelden hun kleding, bed, lichaam en de muren van hun huizen ermee.
In West-Europa was het vroeger met de hygiëne slecht gesteld. Bepaalde etherische oliën werden gebruikt tegen de stank en vanwege hun desinfecterende werking. Door onder andere de opkomst van de chemie werd het traditionele gebruik van etherische oliën veel minder.
Echter in de loop van de vorige eeuw kwam er een tot nu toe blijvende opleving doordat er publicaties kwamen die de werking ervan bij brandwonden en huidkankers (lavendel), bij infecties , bij massage, schoonheidsbehandelingen en huidaandoeningen, maar ook bij depressies en angst, aantoonden. 

(einde deel 1)

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met medicatie/behandeling
Bekeken: 2806 |

Wilde peen-Wortel

Wilde peen/ Wortel

Daucus carota

De wortel is botanisch dezelfde soort als de Nederlandse inheemse plant, de "peen" (Daucus carota). De wilde peen kruist zeer gemakkelijk met de huidige groente, waardoor er zo nu en dan een witte wortel tussen de gekweekte wortelen kan voorkomen. Andere familieleden zijn o.a. dolle kervel, dille, karwij, pastinaak en berenklauw. Wortels zijn rijk aan betacaroteen dat in het lichaam wordt omgezet in vitamine A.

De wilde plant onderscheidt zich van de huidige groente doordat de penwortel wit, vertakt en minder vlezig is. De peen komt voor in droge graslanden, bermen, dijken en duinen. De plant wordt 30-90 cm hoog.
Het is een tweejarige plant. De soort heeft kou nodig voordat deze kan gaan bloeien. In het tweede jaar, na de winter, gebruikt de plant de opgeslagen voedingsstoffen uit de wortel voor de verdere groei en bloei. De soort bloeit in juni tot de herfst met schermen.Het scherm bestaat uit vele stralen, waarvan de buitenste bij rijping vogelnestjesachtig naar binnen zijn gebogen. De bloemetjes zijn wit of roze en de middelste van het scherm vaak zwart-purperachtig.
Let op! : Omdat de plant nogal eens verward wordt met de uiterst giftige "gevlekte scheerling" is wilde peen uitsluitend te gebruiken door degenen die het verschil goed kennen. De belangrijkste verschillen zitten hem in een zwart bloemetje in het midden van sommige schermen en alle delen van de wilde peen ruiken en smaken als wortel.
De schermen smaken heerlijk in een salade en zijn goede leveranciers van kalium. Een thee van de schermen geeft ook de kalium en helpt bij spijsverteringsproblemen.
Vroeger werden de zaden van de wilde peen gebruikt als natuurlijk anticonceptiemiddel. Een eet- of theelepel vol zaden werd een aantal dagen aansluitend op de gemeenschap dagelijks gegeten.

De wortel is dus lange tijd niet als groente maar als  medicinaal kruid gebruikt. De huidige oranje wortel is het resultaat van kruisingen, waarschijnlijk werden de eerste oranje wortels geteeld in Vlaanderen in de 15e/16e eeuw en werd pas in de 17e eeuw verspreid over de rest van Europa. Ze hebben echter nog steeds veel geneeskrachtige eigenschappen en leveren naast betacaroteen (vitamine A)en kalium, ook vitamine B1 en B2, C en E en de mineralen fosfor en calcium. In de Chinese geneeskunde wordt het eten van wortels aangeraden om de lever-chi (kracht)  te versterken.
Wortels zorgen ervoor dat wonden beter genezen en versterken het afweersysteem en leveren veel energie. Rauw gegeten komen de inhoudsstoffen het beste tot hun recht.
Vers geperst wortelsap is het allerbeste. Meng er een paar druppeltjes olie door of eet er iets bij waar vet in zit, omdat dan het lichaam de provitamine A beter opneemt.
In babyvoeding helpen worteltjes tegen verstopping en windjes en bevorderen de spijsvertering.
Wortelsap is een prima (en vaak goedkopere) energiedrank. Voor de smaak kun je het eventueel mengen met appel-, ananas-, of sinaasappelsap.
Wortel helpt ook verlichtend bij huidaandoeningen, is ontsmettend en ontstekingswerend.
Ze kunnen door hun anti-oxidante eigenschappen de schade van roken enigzins beperken.
Wortels kunnen ook ondersteunen bij problemen met de klieren, luchtwegen, hoofdpijn of gewrichtsaandoeningen.
De meeste mensen weten dat wortels calcium leveren en dat die huid, haar, nagels en botten versterkt en dat het het gezichtsvermogen verbetert. 
Het dagelijks eten van wortels of drinken van wortelsap kan de menstruatiecyclus helpen reguleren en werkt stressverminderend.

Opgelet:
Eet nooit wortelzaad tijdens de zwangerschap, het kan een miskraam veroorzaken. 
Overdosering van wortels kan de huid tijdelijk gelig kleuren.

Recept wortelsap:
Wortels wassen, schoonmaken, uitpersen in een vruchtenpers. Voeg aan een glas wortelsap 3-4 druppels plantaardige olie toe. Liefst meteen opdrinken, anders gaan vitaminen verloren. Als het toch bewaard wordt, dan wat citroensap toevoegen om bruinkleuring te voorkomen en afgedekt in de koelkast zetten.

Recept wortelbrij bij astma:
3-4 middelgrote wortels schoon maken onder stromend water (niet schillen). In kleine stukjes snijden en in weinig water zachtkoken. Wortels pureren met de mixer en voor het naar bed gaan eten met wat bijenhoning. Iedere avond vers bereiden en direct opeten.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling/medicatie.
Bekeken: 4728 |

Anijs

Anijs


Pimpinella anisum

Anijs komt uit het oostelijk Middellandse Zeegebied en wordt al 4000 jaar gekweekt als geneeskrachtige plant en als specerij. Oude teksten uit de tijd van de farao's beschrijven anijszaad als effectief middel om urine af te drijven, maar ook tegen spijsverteringsklachten en ter verlichting van kies- en tandpijn.
Hippocrates (460-370 v.C.) paste anijs toe bij geelzucht, maar ook als zwangerschapstest. De vrouw moest dan enkele gestampte anijszaden opeten en naar bed. Als bij het ontwaken het rond haar navel jeukte dan was ze hoogstwaarschijnlijk zwanger.
Medicinaal worden de gedroogde zaden gebruikt en de etherische olie.
Vroeger werd het in de volksgeneeskunde met name gebruikt bij kinkhoest, opgeblazen gevoel, koliekachtige pijn, menstruatieklachten, spijsverteringsklachten, misselijkheid, leveraandoeningen en tuberculose.
Er werd gezegd dat anijszaad ook het libido van vrouwen verhoogde. Het heeft inderdaad  een milde oestrogene werking en wordt ook wel aan zogende vrouwen gegeven om de melkproductie te verhogen. Misschien dat daar de Nederlandse gewoonte vandaan komt om na de geboorte beschuit met anijsmuisjes te eten?

Verder is anijszaad populair in de keuken. Het is een vast onderdeel van bijvoorbeeld speculaaskruiden en van veel andere banketbakkersproducten en van sommige alchoholische dranken die ermee op smaak zijn gebracht, zoals ouzo en pernod.

Tegenwoordig wordt medicinaal met name de etherische olie ingezet voor slijmoplossing in de bovenste luchtwegen en wordt daarom vaak verwerkt in hoesttabletten en hoestdrankjes.  Het verzacht de hoestprikkel bijvoorbeeld bij bronchitis, of het verlicht bij een keelontsteking.
Anijs wordt verder geadviseerd bij maag-darmklachten.
De antimicrobiële werking en ontstekingsremmende werking van anijszaad is wetenschappelijk aangetoond.
Verder is anijsthee een ideale windverdrijver en ademverfrisser.
Kinderen vinden anijs over het algemeen erg lekker.

Thee:
Stamp 1 volle theelepel anijszaad in de vijzel fijn. Giet 1 kopje heet (niet-kokend) water erover en laat 10 minuten trekken, dan zeven. Zoeten met honing of suiker. Drink bij hoest of winderigheid 4 kopjes verdeeld over de dag. Bij winderigheid is ook een combinatie van gelijke delen anijszaad-karwijzaad-venkelzaad een prima theemix.

Opgepast:
Niet gebruiken bij bekende allergie, soms zijn er reacties van de huid, luchtwegen of het maag-darmkanaal.
Niet gebruiken bij zwangerschap.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren behandeling/medicatie
Bekeken: 5691 |

Kool

Kool


Brassica oleracea

Gewone kool is al gedurende 4800 jaar van cultiveren van uiterst belang geweest voor de mens. Het is altijd ook medicinaal gebruikt in de volksgeneeskunde en inmiddels weten we dat wetenschappelijk onderzoek de geneeskrachtige eigenschappen bevestigd. Hippocrates (460-370 v.C.) merkte al eens op dat artsen het gebruiken van de kennis en methoden uit de volksgeneeskunde niet moesten schuwen.
De Egyptenaren en de Grieken gebruikten koolsap tegen pijnlijke ogen en om zweren te behandelen. Kool was ook populair bij het Romeinse leger, er werden vele kwalen van de soldaten mee genezen. De thuisblijvers dronken vooral koolsap bij grote diners om de werking van giftige stoffen te beperken... en uiteraard tegen een kater. Ook de Kelten maakten volop gebruikt van deze "arts van de armen".

Kool werkt ontstekingswerend en -remmend. Kool bevat een melkzuur dat de dikke darm ontstmet en met name witte kool helpt ook bij maagzweren en zweren aan de 12vingerige darm. Het kan als pakking o.a. hoofdpijn, enkele soorten zenuwpijn, artritis en reumatische pijnen verzachten. Het werkt ook ondersteunend bij eczeem en andere vochtige jeukende huidaandoeningen, gordelroos, nagelontsteking, etc. 
Kool trekt ziekteverwekkende vloeistoffen uit het weefsel. Het werkt dan ook uitstekend als pakking bij bijvoorbeeld steenpuisten, geinfecteerde wonden, zwellingen e.d.
Kool bevat inhoudsstoffen die mogelijk bescherming tegen kanker geven en is dus mogelijk anti-carcinogeen.
Rauw koolsap schijnt goed te werken tegen zweren, psoriasis, chronische hoofdpijn en bronchitis. Dagelijks 20-25 ml sap per dag drinken. Witte koolsap is ook een prima middel om zweren in de mond mee te deppen of om bij keelpijn mee te gorgelen.

Recept sap:
Pers koolbladeren van biologische kool uit in een vruchtenpers. Voor 1 liter sap is ongeveer 2 kg kool nodig. Gebruik vers en neem geen overgebleven sap van de vorige dag.

Pakking/Omslag:
Biologische witte kool of savooiekool: Neem een paar koolbladeren en verwijder de middennerf. Leg de bladeren plat op een snijplank en sla erop met een fles of deegroller om de sappen vrij te laten komen en ze zachter te maken. Leg het op het aangetaste en/of pijnlijke deel. Wikkel er een zwachtel om zodat het op zijn plek blijft zitten. Twee keer daags verversen.

Opgepast: 
Eet rode kool zeker niet rauw, omdat het hoge ijzergehalte de werking van de darmen kan verstoren, waardoor verstopping kan ontstaan. Ook gekookt kan het verstopping en irritatie van de dikke darm veroorzaken. 

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling/medicatie.

 

Bekeken: 7501 |

Knoflook

Knoflook

Allium sativum

Knoflook behoort tot de oudste geneeskrachtige planten. Het was als cultuurplant al bekend in het oude Egypte voor onder andere het opvullen van mummies, maar ook tegen winderigheid en spijsverteringsstoornissen. Knoflook is door de Israëlieten van daaruit meegenomen. Het werd toen gebruikt als worm- en urinedrijvend middel, maar ook tegen slangenbeten. In de Romeinse tijd wist men dat knoflook de spieren versterkte. Vandaar dat gladiatoren vaak knoflook kauwden. Knoflook verhoogt inderdaad het testosterongehalte en is daarom ook een afrodisiacum (geslachtsdriftverhogend).

Knoflook is van alle culturen en wordt genoemd in de Edda, de Bijbel, de Talmoed en de Koran. De Germaanse volken hadden al verschillende wilde looksoorten in hoog aanzien. De knoflook is waarschijnlijk hier door de Romeinen geïntroduceerd. De naam luidde in het Middelnederlands ‘cloflooc’, dus klooflook, wat duidt op de kloofjes of spleten in de bol.

Knoflook werd bijna overal als ‘anti-demon’ middel gebruikt, om zich te beschermen tegen krankzinnigheid, de duivel, toverij onheil, boze blikken, afgunstige geesten, vampieren, geelzucht, de pest etc. Dit gebeurde bijvoorbeeld door knoflookdrankjes in te nemen, een ketting van knoflooktenen om te hangen, een krans op de deur te spijkeren, of door knoflook onder de muts te dragen.

Geneeskrachtige werking:

Van de knoflook worden de bolletjes gebruikt. De allicine en saponine hebben een anti-bacteriële en schimmelwerende werking. Ze verwijden de bloedvaten en verhinderen dat bloedplaatjes gaan samenklonteren en het bloed snel stolt. Het heeft dus een gunstig effect op hart-en bloedvaten. Ook zouden ze de cholesterolspiegel en de bloeddruk verlagen. Vooral bij vrouwen kan het aderverkalking vertragen. Knoflookvocht beïnvloedt het gistingsproces in de darmen en stimuleert de galsappen. Het heeft daardoor bij kramp een ontspannend effect, bevordert de spijsvertering en helpt tegen winderigheid. Het middel werkt bij ontstekingen en wordt als papje gebruikt tegen wratten, herpes en schimmels.  Verder is knoflook is een natuurlijk antibioticum en is koortsverlagend en helpt bij luchtweginfecties, verkoudheid en griep. De dosering van knoflook is ongeveer 4 gram verse knoflook per dag.

Tip
het kauwen op peterselie, het eten van een appel of het drinken van vers citroensap helpt bij een knoflookadem. 
 
Recept Olie voor gespannen spieren

Verwijder de schil van 4 knoflookteentjes en hak ze zeer fijn. Doe ze samen met 6 eetlepels olijfolie in de vijzel en wrijf ze helemaal stuk. Smeer de olie op gespannen spieren of masseer ze er krachtig mee.
 
Pasta tegen wratten en herpes
Ontdoe 4 knoflookteentjes van de schil en hak ze zeer fijn. Doe ze samen met 2 tot 3 eetlepels wijnazijn in een vijzel en wrijf ze stuk. Smeer de pasta op wratten en herpes en verwijder hem na 15 minuten. Roer iedere dag nieuwe pasta aan en gebruik geen restant van de vorige dag.
 
Antischimmeltampon
Verwijder de knoflookschil en snijd het teentje even aan. Wikkel het in een gaasje en bevestig met een lange draad. Breng het teentje als een tampon in de schede, laat een nachtje inwerken en verwijder de volgende ochtend. Herhaal de procedure 3 tot 4 keer.
 
Opgepast:
Wie bloedverdunnende medicijnen gebruikt, moet bij hoge doseringen knoflook met een arts overleggen. Direct na een operatie is knoflook onwenselijk, omdat knoflook negatief op de bloedstolling werkt. Bij toediening van heel hoge doses kunnen maag-darmklachten ontstaan. Allergische reacties kunnen zich bij verse knoflook voordoen. Knoflook kan in combinatie met wijn hartkloppingen en onrust veroorzaken.


Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling / medicatie.

 

 
 

Bekeken: 6443 |

Citroen

Citroen

Citrus Limon

Citroenen behoren tot de citrusvruchten en worden overal ter wereld verbouwd. Ze staan op de derde plaats van de meest verbouwde citrusvruchten en worden al eeuwenlang vanwege hun geneeskrachtige eigenschappen gebruikt. Citroenen zijn rijk aan vitamine B en C en zuiveren het spijsverteringsstelsel. Omdat ze veel geneeskrachtige eigenschappen hebben, mogen ze niet ontbreken in de groentenla.

Citroenen werken bloedzuiverend, gifafdrijvend, zijn goed bij huidaandoeningen als acné en steenpuisten. Verder zijn ze schimmelwerend, stimuleren de spijsvertering, werken samentrekkend en bloedstelpend bij snij-en schaafwonden. Citroen is antibacterieel en anti-viraal en ontstekingsremmend. Het helpt bij blaas- en nierontsteking.

Het hoge kaliumgehalte in citroen zal de werking van het hart stimuleren en is daarmee een hartversterkend middel.
Citroenen zijn een bekende natuurlijke insecticide. Ze houden muggen en vliegen op afstand.

Vers citroensap, gemengd met heet water, zuivert het lichaam en versterkt de lever als dit direct na het opstaan gedronken wordt. Verder werkt heet water met citroensap bij brandend maagzuur, en het kan helpen als het gedronken wordt voor het slapen gaan tegen "onrustige benen".
Citroen versterkt het immuunsysteem en werkt verlichtend bij verkoudheid en griep. Het kan ook heilzaam werken bij ontstekingen. Pers hiervoor twee verse citroenen uit en verhit een gelijke hoeveelheid water. Meng water en sap en zoet met honing (of suiker). Zo heet mogelijk drinken.

Dagelijks schijfjes citroen toevoegen aan het eten stimuleert de bloedcirculatie.
Puur citroensap op een wespensteek helpt tegen de pijn.
Regelmatig eten van verse citroenen kan helpen tegen aambeien, nierstenen en spataders.
Het drinken van citroensap gemengd met olijfolie kan helpen bij galstenen.

Om koortslippen te genezen: breng een paar druppels onverdund citroensap op de desbetreffende plek aan. Herhaal dit meerdere keren per dag tot de klacht is verdwenen.
Een druppel citroensap helpt ook goed bij zweren op de tong of in de mond.

Met citroen kun je ook je haar bleken: meng het sap van 1 citroen met 1,5 dl water. Spoel hiermee na het wassen de haren en laat het 5 minuten intrekken, daarna met water uitspoelen. 
Bij een slechte adem, kun je het sap van 1 citroen door een glas water roeren en daarmee gorgelen.
Ook bij zweetvoeten kan een voetbadje met toegevoegd citroensap de nare geur wegnemen.
Bij wratten kan men een wattenpropje met vers citroensap op de wrat leggen. Doe er een pleister op. Vervang 2 keer daags. Meestal verdwijnt de wrat dan na 2-4 weken.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling / medicatie
Bekeken: 13988 |

Kruidnagel

Kruidnagel

Syzygium aromaticum / Eugenia caryophyllata

De naam kruidnagel is ontstaan omdat ze zo op spijkers lijken. In Italie heet de kruidnagel 'anjerknop'(giodo di garofano) omdat ze doen denken aan de geur van anjers.
In China en in Indonesië was de kruidnagel al eeuwen voor onze jaartelling bekend. De Romeinen hebben de kruidnagel in Europa geïntroduceerd. Gedurende de Middeleeuwen werd de kruidnagel in Europa niet veel gebruikt, omdat het zo duur was. Vanaf Ceylon (het huidige Sri Lanka) werden de kruidnagelen over de karavaanroute naar Alexandrië vervoerd. De Portugezen maakten een einde aan de handel van de molukkers, vanaf het moment dat zij de archipel van de Molukken veroverden. Kruidnagelen werden vanaf 1529 alleen in Lissabon en Antwerpen verhandeld. Toen de Hollanders van de VOC de Portugezen op de Molukken opvolgden in 1629 stelden zij daar de doodstraf in op de export van kruidnagelbomen. Omstreeks het midden van 17e eeuw werd de expansiepolitiek met succes bekroond en werd de kruidnagelproductie beperkt tot het eiland Ambon en drie kleinere eilanden, ten oosten daarvan. Alle bomen buiten dit gebied werden omgehakt. De sultans van Ternate en Tidore kregen als compensatie voor de bomen in 1652 en 1657 een forse geldelijke vergoeding. Daar waar de bomen nog wel waren toegestaan, was men verplicht alle kruidnagelen aan de VOC te leveren. Aan de inheemse producenten werd maximaal 25 cent per pond betaald, terwijl de nagelen in Europa en Azië werden verkocht voor tussen de 3 en 4 gulden per pond. Toch lukte het de Fransen om op een gegeven moment jonge kruidnagelbomen te verkrijgen, zodat deze op Zanzibar en Pemba gekweekt konden worden.

Kruidnagelen worden nu veel gebruikt in koekkruiden, zoals in speculaas. Bij stoofgerechten, zoals runderlappen worden kruidnagelen langdurig meegetrokken. Traditioneel worden kruidnagelen ook meegekookt met rode kool en met wild. Kruidnagel vormt een bestanddeel van het kerriemengsel. In Duitsland wordt kruidnagel toegevoegd aan glühwein, in Nederland wordt kruidnagel toegevoegd aan de (vergelijkbare) bisschopswijn. De kruidnagelen zelf moeten niet gegeten worden, want zelfs na lang stoven hebben ze nog een zeer sterke smaak. Dit geldt niet voor de kruidnagelen in de Friese nagelkaas.
In Indonesië verbruikt men bijna de gehele productie in het land zelf, onder andere omdat kruidnagelen daar in sigaretten (Kreteks) worden verwerkt. De naam Kreteks is een klanknabootsing van het knetteren van deze sigaretten wanneer ze worden aangestoken. De olie uit de kruidnagel verbrandt dan.

Kruidnagelolie werd in de tandheelkunde gebruikt als verdovend middel. Vroeger werd de kruidnagel als verdoving in een pijnlijke kies gestoken. Ook wordt het gebruikt om kleine ondoorzichtige organische monsters of diertjes (vlooien, andere kleine insecten) te 'klaren' (doorschijnend maken) voor microscopie. De stof eugenol uit kruidnagelolie wordt gebruikt als uitgangsmateriaal bij de productie van vanilline. Ook wordt kruidnagelolie toegepast in parfum. Diverse drankjes ontlenen hun sterke smaak aan kruidnagelen. Verschillende wierooksoorten krijgen een extra aroma met kruidnagel.

Kruidnagels desinfecteren mond-en keelholte. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat kruidnagels helpen bij ontstekingen van het mond- en keelslijmvlies. Kruidnagel staat bekend als een opwekkend middeltje voor de maag en is ook hier desinfecterend en bacteriedodend.
Ook helpt het bij kramp.
Verder helpt het tegen muggenbeten en houd je er insecten mee van het lijf.
Op een kruidnagel kauwen helpt tegen kiespijn, maar zal uitsluitend wat verlichting geven tot je een bezoek aan de tandarts gebracht hebt. Muggenbeten kunnen met desinfecterende kruidnagelolie worden ingewreven. Daarmee houd je insecten op afstand. Een paar halve citroenen met kruidnagels doen wonderen. Kruidnagelthee helpt tegen winderigheid, lichte vormen van diarree en gebrek aan eetlust.

Thee:
Stamp 1 kruidnagel in een vijzel fijn en doe hem met 1 theelepel zwarte thee in een kopje. Kokend water overgieten, 3-5 minuten trekken. Daarna zeven. Drink 1 kopje voor of na de maaltijd.

Citroen met kruidnagel:
Steek kruidnagels in het vruchtvlees van een doormidden gesneden verse citroen om muggen uit de buurt te houden.

Kruidnagel bij hoofdpijn:
kauw dagelijks 2-3 kruidnageltjes

Opgepast:
Kruidnagel irriteert het slijmvlies. Gelukkig zorgt de smaak er wel voor dat je niet overdrijft.
Kruidnagelolie kan in sterke concentratie de huid en weefsel irriteren.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling / medicatie.

 

Bekeken: 10689 |

Den: Yule-Kerstspecial

Den


Pinus Species

De geslachtsnaam Pinus kan herleid worden naar het Latijnse pix dat pek betekent en dat verwijst weer naar het feit dat vroeger pek werd gewonnen uit de schors.

Dennen, sparren en zilversparren werden zoals vele andere bomen van oudsher vereerd door onder andere Egyptenaren, Grieken, Romeinen en ook de Germanen. De pijnboom was toegewijd aan vele Griekse en Romeinse goden. Ook bij de Kelten komen dennen en sparren voor in allerlei sagen en legenden. Dennen worden gekoppeld aan de christelijke feestdagen die allemaal vallen op het jaareinde, de vroegere Germaanse Joelperiode, die weer verband houdt met de winterzonnewende. Levende bomen werden in huis gehaald om te zorgen voor een warme woonplek voor de houtgeesten, die dan de rest van het jaar vriendelijk voor het gezin zouden zijn. Appels (de huidige kerstballen) en kaneelstokjes werden er in opgehangen zodat de geesten genoeg te eten zouden hebben in deze barre tijd van het jaar. Belletjes werden aan de takken gehangen zodat het rinkelen ervan de aanwezigheid van een geest kon aankondigen. De vijfpuntige ster (pentagram), symbool van de vijf elementen aarde, lucht, vuur, water en geest, werd in de top van de boom geplaatst en kristalvormige ornamenten vertegenwoordigen ijs en sneeuw. Pas aan het eind van de 18de eeuw werden deze bomen kerstbomen genoemd.

De dertiendaagse Germaanse joelperiode begon aanvankelijk op de eerste volle of eerste nieuwe maan na de winterzonnewende (ca. 21 december). Bij de kerstening voerde men de Juliaanse vaste zonnekalender in en bepaalde men meteen ook de begindatum voor de joelfeesten voor alle bekeerde Germaanse stammen: 25 december, het feest van Mithras en naar men toen aannam, de geboortedag van Christus (die dag is onbekend). In de loop van de tweede eeuw kwam ook de verering van de zon/Mithras op en ontwikkelde zich tot de belangrijkste godsdienst in het Romeinse Rijk. Men hield er op 25 december grote feesten ter ere van de zonnegod. Keizer Constantijn sloot een compromis tussen de traditionele godsdiensten en het nieuwe christendom en behield het feest van de 25ste december en vierde er de geboorte van Christus mee. De verweven symboliek tussen de twee godsdiensten sprak voor zich: het feest van de onoverwinnelijke zo(o)n, het lengen van de dagen, de (terug)komst van het licht in de wereld. Het gebruik verspreidde zich over het hele rijk.
Sparren en dennen symboliseren onsterfelijkheid, eeuwigheid en overwinning, door hun altijd groene blad. Als symbolisch teken van rouw werd den op graven geplaatst: het heeft sterk hout en blijft altijd groen, de den "huilt" hars, als de den verwond is en kan zelfs "doodbloeden". De standvastigheid van de den maakte de den ook een huwelijkssymbool. 

Dennen hebben geneeskrachtige eigenschappen. De verse of gedroogde dennenknoppen, de etherische olie uit de verse naalden (dennennaaldolie) en de etherische olie uit de hars (terpentijnolie) worden medicinaal gebruikt.
In de volksgeneeskunde wordt de den gebruikt bij acute bronchiale aandoeningen, hoest, keelpijn, heesheid en verstopte neus.
Terpentijnolie wordt inwendig gebruikt bij blaasontsteking, galstenen en fosforvergiftigingen, maar ook uitwendig bij schurft, verbrandingen en verwondingen van de huid.
Wetenschappelijk bewezen is het gebruik van dennenknoppen, naalden en terpentijnolie voor inwendige en uitwendige behandeling van luchtwegaandoeningen en uitwendig bij reumatische klachten, spierpijn en zenuwpijn.
De etherische olie stimuleert de bronchiale afscheiding en doodt bacteriën in het slijmvlies. Op de huid aangebracht stimuleert het de doorbloeding.

Recept: Dennenzalf "Hildegard von Bingen" bij hoofdpijn of maagpijn.
Snij 100g dennenschors en dennennaalden en 50g salieblaadjes klein en kook alles in 1/2 liter water zacht. Voeg 150g boter bij en roer tot het smelt tot een brij. Pers de brij door een doek en roer de massa zo lang koud au-bain-marie tot de zalf halfvast is. Giet het zich boven verzamelende water af. Warm zalf weer op en koud roeren. Kleine potjes met de zalf vullen, bewaren in de koelkast. Twee maal daags voorhoofd en slapen ermee insmeren. Bij maagpijn tweemaal daags de maagstreek insmeren.

Recept: Dennenthee
Thee van dennennaalden heeft een hoog gehalte aan vitamine C. Pluk per kop thee ongeveer 4 eetlepels verse groene dennennaalden. Dennennaalden fijnsnijden en in mok doen. Water koken en naalden overgieten. 5-15 minuten laten trekken. Leuk instructiefilmpje:
http://www.youtube.com/user/HerbMentor#p/u/1/00HHBBOVO5M

Recept: Dennenbad
Een bad met dennennaalden heeft een kalmerende en zenuwsterkende werking. Bij gebruik dennenolie maximaal 10 druppels op een vol bad.

Opgepast:
Bij bronchiale astma of kinkhoest geen dennennaaldolie gebruiken. Bij grotere verwondingen van de huid géén bad nemen met dennennaaldolie of extract. Doe dit ook niet bij acute huidziekten, (infectie)ziekten met koorts, hartklachten of hoge bloeddruk.
Dennennaaldolie en terpentijnolie kunnen de huid en slijmvliezen irriteren en bij hoge doseringen (vanaf ca. 12 druppels) de hoestprikkel versterken. Bij inwendige toepassing van grotere doses  is ernstige vergiftiging mogelijk. 

Kerstbomen zijn in de praktijk zelden dennen, meestal sparren. Bij dennen zijn de naalden paargewijs twee aan twee ingeplant (Den=D=Duo), bij sparren is dit per enkele naald (Spar=S=Solo), bij lariksen in plukjes (Lariks=L=Legio)Dennen hebben lange zachte naalden, sparren korte harde naalden.
Bomen verkocht als kerstboom zijn meestal bewerkt met bestrijdings-en ontsmettingsmiddelen en dus ongeschikt voor consumptie of gebruik in bad/zalf e.d. . Oogst dus liever uit een biologische tuin of in het wild.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling / medicatie.
Bekeken: 4998 |

Marokkaanse dessertsalade met sinaasappel, dadel en kaneel

Marokkaanse dessertsalade
met sinaasappel, dadel en kaneel


Super eenvoudig, gezond, ontzettend lekker en handig als snel nagerecht, bijvoorbeeld met de feestdagen.

Nodig voor 4-6 personen:

6 sinaasappels
12 verse dadels
1 theelepel gemalen kaneel
takje verse munt voor de garnering
slagroom of dikke yoghurt

Schil de sinaasappelen dik, zodat de witte vliezen ook verwijderd zijn. Snijd vruchtvlees met een goed scherp mes in dunne plakken en schik ze overlappend op een mooi bord.
Verwijder de pitten van de dadels, snijd ze overlangs in dunne reepjes. Strooi ze over de sinaasappelschijven. Bestuif het geheel met kaneel door een fijne zeef. Zet koel weg tot het serveren. Garneer dan met een takje munt en geef er slagroom of yoghurt bij.

Eet smakelijk!

Bekeken: 5882 |
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Gratis verzending bij aanmelding voor de nieuwsbrief Waschbaer
Meld je nu aan voor de nieuwsbrief van Waschbaer en ontvang jouw volgende bestelling zonder verzendkosten! Bespaar 5,95 EUR!
Ontvangen per e-mail!
Minimale bestelwaarde 30,00 EUR!

Tot 70% korting naar artikelen van de categorie "Mooi & Gezond"!
Waschbaer : Tot 70% korting naar artikelen van de categorie "Mooi & Gezond"!

SNP Natuurreizen

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Vermelding i.v.m. cookiewetgeving websites:

 

Om er voor te zorgen dat alle functionaliteiten van deze website naar behoren werken, gebruikt deze website cookies.
Deze cookies bevatten geen persoonlijke informatie en zijn niet gevaarlijk.
Daarnaast kunnen cookies gebruikt worden om bezoekers te analyseren, teneinde u en andere bezoekers een nog betere website-ervaring te geven.
Indien u verder gaat, gaat u akkoord met het gebruik van cookies.

Op deze informatieve website hebben we enkele advertenties geplaatst van onder andere Waschbaer, dit is om een klein gedeelte van de kosten voor het in de lucht houden van deze kruidenwebsite te kunnen betalen. De advertenties zijn met zorg door ons gekozen en deze bedrijven dragen wij een warm hart toe.
Mocht je op een later moment besluiten om iets te gaan bestellen bij een van deze bedrijven, ga dan alstublieft  via de advertentie op onze pagina, dan krijgen wij een kleine vergoeding hiervoor.  Hartelijk dank, namens Ella van de Kruidenkorf.