Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Smalle Weegbree

Smalle Weegbree

Plantago lanceolata

De naam "weegbree" komt van het Middelnederlandse 'weghebrede', wat 'de aan de weg groeiende en sterk uitbreidend' betekent. Vrijwel alle oervolkeren kenden de weegbree. De oorspronkelijke bevolking van Noord-Amerika noemden de weegbree 'voetstap van de witte man' omdat kolonisten de kleverige zaden aan hun schoenen, paarden en wagens mee hadden genomen uit Europa. 

Smalle weegbree is een zeer algemene inheemse, overblijvende plant. De grootte van de plant kan sterk verschillen, maar ze wordt maximaal een halve meter hoog. De soort begint in West- Europa in de voorzomer te bloeien en er zijn tot in de herfst bloeiende exemplaren te vinden. De lange, lancetvormige, iets glanzende bladeren, die vijf tot zeven nerven hebben, staan allemaal in een bladrozet op gootvormige verdiepte steeltjes. In voedselrijke bodem staan de bladeren rechtop. Op voedselarme bodem zijn ze kleiner en ronder van vorm en liggen ze plat tegen de grond. De onbebladerde bloeistengel is gegroefd en draagt aan het eind een zeer korte aar met nietige, onopvallende bloemen (april-september) en lange meeldraden met witachtig-gele of bruinachtige helmhokken. Als je de bladstelen fijnwrijft, kun je de vaatbundels als witte, vezelachtige structuren volgen. De aar is bij planten in voedselarme omstandigheden korter en boller van vorm.

In West-Europa is het in het wild een zeer algemene plant. De plant komt veel voor in allerlei graslanden. Ook is ze te vinden in de voegen tussen stoeptegels en andere vormen van bestrating. Uit pollenanalyse is gebleken dat rond 3000 v.Chr. in de gebieden waar tegenwoordig Nederland ligt de smalle weegbree sterk in aantallen toenam. Dit wordt verklaard door de toenemende landbouwactiviteiten, waardoor er steeds meer voor de plant geschikte graslanden ontstonden.

Aan de weegbree werden vroeger veel magische krachten toegedicht. Men dacht dat het aanroepen of vasthouden van de plant inclusief de wortels voor een bloedende persoon de bloeding zou stelpen. Ook zou het de koorts weren als men de wortel uitgroef en die aan een koord op het naakte lichaam zou dragen en hem in het water zou werpen zodra die uitgedroogd was. Hoofdpijn kon verholpen worden door een weegbreewortel met witte draad in een zakje te naaien en die met een blauwe draad om het hoofd te dragen. Kolen die onder de wortels van een weegbree lagen kon men onder het hoofdkussen leggen en dan zou men 's nachts over de toekomstige echtgenoot dromen. Het eten van weegbree zou liefdesbetoveringen kunnen verbreken.

Het medicinaal gebruik van weegbree is al eeuwenoud. Een verhaal vertelt over de beroemde 10de eeuwse Arabische arts Avicenna, die opviel dat een gewonde slang naar een weegbree kroop en daarvan at, vervolgens de brij uitspuugde en op haar verwondingen legde. Avicenna was heel verbaasd dat de slang genas en noteerde weegbree als een belangrijk wondhelend kruid. Plinius (1e eeuw) adviseerde weegbree bij beten van wilde dieren en steken van schorpioenen. Eeuwenlang werd weegbree geadviseerd bij hoef- en voetklachten. Alle geneeskundigen waren het eens over de wond-en huidgenezende eigenschappen en het feit dat met weegbree slijm makelijker opgehoest kon worden.
Dat laatste is nog zo. Wetenschappelijk is inmiddels aangetoond dat weegbree bij luchtwegaandoeningen, veranderingen van mond-en keelslijmvlies en uitwendig bij huidontstekingen genezend werkt. De antibacterële werking werd in experimenten vastgesteld en ook het effect bij verkoudheid is door onderzoek aangetoond.
In de volksgeneeskunde wordt weegbreeblad daarnaast ook toegepast bij blaasontstekingen, bedplassen, leverkwalen, maagkramp, diarree en als urineafdrijvend middel. Uitwendig wordt de plant gebruikt bij wondgenezing, steenpuisten, bindvliesontsteking en bloedstelping.

Weegbree kan met het beste oogsten als het niet bloeit. Blad kan vers of gedroogd gebruikt worden. Drogen van weegbree is niet gemakkelijk, gooi zwart geworden bladeren weg.

Recepten:
Thee: 150 ml heet water over 1,5 theelepel kruid, 10-15 minuten laten trekken, zeven, enkele malen per dag drinken. (Thee van smalle weegbree schijnt om nog onbekende redenen het ontwennen van roken ondersteunen).

Siroop:
1 kopje kokend water over 1 handvol blad en laten afkoelen. Zeven en bezinksel goed uitdrukken. Aftreksel nogmaals aan de kook brengen, en op laag vuur laten inkoken. 200 g honing erdoor roeren en als opgelost in een steriele fles doen. Enkele malen daags 1 theelepel.

Raadpleeg bij klachten altijd een arts en informeer de arts bij combineren met behandeling/medicatie

Weegbree is ook een eetbare groente. De bladeren kunnen worden fijngehakt en als rauwkost gegeten. Ze zijn milder van smaak als de bladeren eerst afgesneden worden en dan weer aangroeien. De bladeren zijn dan groter, zachter, lichter en milder in smaak. Het kan in de soep, gestoomd en als spinazie gegeten worden. Wel de bladeren zo klein mogelijk hakken vanwege de draderige nerven.

 

SNP Natuurreizen

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Vermelding i.v.m. cookiewetgeving websites:

 

Om er voor te zorgen dat alle functionaliteiten van deze website naar behoren werken, gebruikt deze website cookies.
Deze cookies bevatten geen persoonlijke informatie en zijn niet gevaarlijk.
Daarnaast kunnen cookies gebruikt worden om bezoekers te analyseren, teneinde u en andere bezoekers een nog betere website-ervaring te geven.
Indien u verder gaat, gaat u akkoord met het gebruik van cookies.

Op deze informatieve website hebben we enkele advertenties geplaatst van onder andere Waschbaer, dit is om een klein gedeelte van de kosten voor het in de lucht houden van deze kruidenwebsite te kunnen betalen. De advertenties zijn met zorg door ons gekozen en deze bedrijven dragen wij een warm hart toe.
Mocht je op een later moment besluiten om iets te gaan bestellen bij een van deze bedrijven, ga dan alstublieft  via de advertentie op onze pagina, dan krijgen wij een kleine vergoeding hiervoor.  Hartelijk dank, namens Ella van de Kruidenkorf.